Minister voor Onderwijs Pascal Smet wil etnische afkomst van jongeren registreren

Opiniestuk

“Minister voor Onderwijs Pascal Smet wil etnische afkomst van jongeren registreren”

Dag na dag stijgt mijn verbazing bij de voorstellen van de nieuwbakken minister van Onderwijs Pascal Smet.

Eerder namen we in het parlement al kennis van zijn omstreden besparingen (het afschaffen van het Steunpunt GOK, de mentoruren, het reduceren van de nascholing enz).  Tot spijt van wie het benijdt (de oppositie en de leerkrachten dus),  kan de nieuwbakken minister zich voor deze beslissingen nog verschuilen achter de noodzakelijke besparingen van de Vlaamse regering.  Maar ook het initiatief van de taaltesten bij zes-en twaalfjarigen, en zijn uitlatingen over het Brussels Nederlandstalig Onderwijs waarvan de draagkracht zou overschreden zijn, deden ons eerder al de wenkbrouwen fronsen.

Dat is echter niet alles, vandaag in de commissie Onderwijs, deed de minister zijn plannen uit de doeken voor de registratie van de etnische afkomst van leerlingen. Dat is wat hem betreft noodzakelijk omdat men vandaag geen zicht zou hebben op het aantal Turken, Marokkanen, Italianen, Spanjaarden, Albanezen, etc in het onderwijslandschap. Die wetenschap, is wat hem betreft cruciaal om zijn beleid op te kunnen enten, om de taal- en andere achterstanden te kunnen detecteren en om desgevallend taalversterkende maatregelen te kunnen nemen.

De invoering van een dergelijke maatregel lijkt niet alleen gevaarlijk omwille van het risico op stigmatisering, maar is vooral overbodig. De vorige minister van Onderwijs, Frank Vandenbroucke, heeft namelijk zijn onderwijsbeleid grotendeels gestoeld op de Gelijke Onderwijscriteria, de zogenaamde GOK- criteria.  Op basis van deze factoren worden aan scholen werkingsmiddelen toegekend, en krijgen zij de gelegenheid om een Gelijke Kansen beleid te voeren, op maat van de school.

Zonder al te technisch te willen worden, komt dat er op neer dat het departement Onderwijs vandaag al perfect zicht heeft op de specifieke leerlingenkenmerken, en dat tot op het niveau van iedere individuele school en leerling. Het gaat onder meer over de registratie van sociaal - economische gegevens (waaronder hoogst behaalde diploma van de moeder) van leerlingen en de moedertaal en thuistaal “niet – Nederlands”, enz.

Wat mij betreft allemaal zeer valabele criteria. De registratie van de thuistaal “niet – Nederlands” is bovendien een zeer recent criterium, op basis waarvan de minister bepaalde maatregelen kan nemen om een doortastend taalbeleid te voeren.

Ik zie dus absoluut niet in wat de toegevoegde waarde is om de etnische afkomst van kinderen te registreren. Ik heb dat ook zeer nadrukkelijk gesteld in de commissie onderwijs van afgelopen donderdag, tot ergernis van minister Smet.

Wat mij fundamenteel stoort in dit voorstel, net zoals bij de taaltest trouwens, is dat de minister voorstellen lanceert voor de detectie van een aantal problemen en uitdagingen, die we eigenlijk al lang kennen, via bestaande onderzoeken en registratie van leerlingenkenmerken.

Op het eerste zicht lijken die voorstellen aannemelijk, de minister wil naar eigen zeggen overkomen als iemand die de dingen benoemt zoals ze zijn, zonder er al teveel doekjes om te winden.

Mooi. 

Maar wat ik in al die uitleg niet heb gehoord, en dat vind ik juist zo spijtig, is wat de minister met al die kennis en registratiegegevens gaat doen. Ook vandaag nog heb ik de minister daartoe uitgenodigd: “ hoe gaat u die registratie van etnische afkomst omzetten in beleid?” Hij blijft het antwoord schuldig.

Irina De Knop

10-12-2009