Een (verkeers)infarct nabij

U woont in vogelvlucht geen 15km van Brussel, maar u spendeert makkelijk twee uur per dag in de wagen. U voelt zich wel eens in de steek gelaten als u voor de zoveelste keer geen plek vindt aan het station of als u weer eens in die file zit op weg naar het werk. U verliest niet alleen  kostbare uren per dag als gevolg van het woon – werkverkeer, dit verkeersinfarct is ook nefast voor gezondheid en milieu.  Ondanks de forse stijging van de brandstofprijzen de afgelopen tijd, blijven we massaal de wagen nemen. Zijn wij hardwerkende Vlamingen uit het Pajottenland dan irrationele wezens? Zijn we allergisch voor treinen, bussen en trams? En, zal het GEN een oplossing bieden voor onze regio?

Ruime overstapparkings aan stations, rechtstreekse verbindingen vanuit het zuiden van Brussel (Pajottenland) naar het noorden van Brussel (Machelen, Diegem, Evere), frequentere (trein)verbindingen, de uitbreiding van de capaciteit en herwaardering van kleine stations: stap voor stap noodzakelijke maatregelen die in het Pajottenland soelaas zouden kunnen bieden.

 

Uiteraard zou ook het Gewestelijk Expres Net soelaas kunnen bieden, maar ondanks de grote ingrepen die momenteel plaatsvinden op het grondgebied van Dilbeek en Ternat,  is het tot op heden niet duidelijk of de frequentie of de capaciteit vanuit de stations zal verhogen. Bovendien heeft de Vlaamse overheid niet de bedoeling om in het kader van het GEN grote en ruime parkings aan de trein- en metrostations te bouwen.  Wat mij betreft is dit een gemiste kans voor onze regio. De socialisten wensen uiteraard het openbaar vervoer uit te breiden dat naar de stations leidt, maar dat is nu eenmaal niet altijd praktisch voor wie eerst kroost naar school brengt noch voor wie geen vaste kantooruren heeft.

Tot op heden voorziet De Lijn noch de MIVB in het Zuiden van Brussel in de verlenging van tram- of metrolijnen. Nochtans is men daar in het noorden van Brussel (Zaventem, Kraainem, Tervuren) duidelijk aan een inhaalbeweging begonnen. Voor de mensen uit Galmaarden, Bever en Herne is ook het verhogen van de capaciteit op de lijn van Geraardsbergen naar Brussel een goede optie.

Kortom, om deze uitdagingen aan te pakken moet de federale overheid bewerkstelligen dat vervoersmaatschappijen, Gewest en Provincie samenwerken om verbindingen te optimaliseren, bedrijventerreinen en doorgangswegen te ontsluiten. Het spreekt voor zich dat dit niet kan gerealiseerd worden en zonder een ambitieus plan en ruime financiële middelen. Ik pleit er dan ook voor dat zowel Federaal, Vlaams Gewest als de Provincie daarvoor bijkomende middelen voorzien. De Provincie kan als regisseur optreden in dit verhaal en erover waken dat de belangen voor de ganse provincie (dus ook voor het Pajottenland) worden verdedigd.